Aantrekkelijke extra activiteit, waar kinderen zelf om vragen? Of slimme, planmatige methode om taalontwikkeling te bevorderen?
Allebei!
Hoe je de Levende Boeken inzet, ligt een beetje aan de groep en aan het individuele kind.
Het bekijken van een Levend Boek op het internet is een mooi ontspanningsmoment in het dagritme, dat ook nog
eens nuttig is. Weinig of geen voorbereiding, kinderen
kijken zelfstandig. Misschien een kleine, creatieve
verwerkingsactiviteit achteraf: maak een tekening over
het verhaal. Plezier staat centraal.
Juffrouw Sylvia probeerde Levende Boeken in de praktijk: "Na één keer zien is het begrip nog beperkt. Na een paar keer kijken hebben ze de lijn van het verhaal te pakken.
Ze gebruiken precies de woorden uit de tekst: verlegen, gebroken, hemelsblauw, de fik erin. Het werkt dus heel goed. En ik hoef ze heus niet aan te sporen. Ze gaan uit zichzelf achter de computer zitten."
Levende Boeken zijn óók te gebruiken als instrument in een doeltreffende methode. Het plezier dat de kinderen aan de verhalen beleven hoeft niet minder te zijn. De planmatige inzet stimuleert de taalontwikkeling. Dat is het centrale doel. Gebaseerd op een cyclische manier van werken: afwisselend wordt gebruik gemaakt van prentenboek en computer. Afwisselend met de groep en individueel. Als leerkracht organiseer je verwerkingsactiviteiten die passen bij het verhaal. Zo bevorder je de taalvaardigheid met behulp van herhaling: de afbeeldingen en woorden uit het verhaal komen tot leven!
Onderwijsbureau Sardes onderzocht het gebruik van Levende Boeken in de praktijk van het basisschoolonderwijs. Conclusie: "Alle leerkrachten vinden Levende Boeken een nuttig instrument voor taalstimulering."
  • Ze steken meer op omdat ze heel geconcentreerd bezig zijn;
  • Het fascineert de kinderen, ze gaan er helemaal in op;
  • Ze worden persoonlijk aangesproken;
  • Het is interactief, 1 op 1, zien en horen tegelijk.